vanuttamaton

Finnish

Participle

vanuttamaton

  1. negative participle of vanuttaa

Declension

Inflection of vanuttamaton (Kotus type 34*C/onneton, tt–t gradation)
nominative vanuttamaton vanuttamattomat
genitive vanuttamattoman vanuttamattomien
partitive vanuttamatonta vanuttamattomia
illative vanuttamattomaan vanuttamattomiin
singular plural
nominative vanuttamaton vanuttamattomat
accusative nom. vanuttamaton vanuttamattomat
gen. vanuttamattoman
genitive vanuttamattoman vanuttamattomien
vanuttamatonten rare
partitive vanuttamatonta vanuttamattomia
inessive vanuttamattomassa vanuttamattomissa
elative vanuttamattomasta vanuttamattomista
illative vanuttamattomaan vanuttamattomiin
adessive vanuttamattomalla vanuttamattomilla
ablative vanuttamattomalta vanuttamattomilta
allative vanuttamattomalle vanuttamattomille
essive vanuttamattomana vanuttamattomina
translative vanuttamattomaksi vanuttamattomiksi
abessive vanuttamattomatta vanuttamattomitta
instructive — vanuttamattomin
comitative — vanuttamattomine
Possessive forms of vanuttamaton (Kotus type 34*C/onneton, tt–t gradation)
Rare. Only used with substantive adjectives.
first-person singular possessor
singular plural
nominative vanuttamattomani vanuttamattomani
accusative nom. vanuttamattomani vanuttamattomani
gen. vanuttamattomani
genitive vanuttamattomani vanuttamattomieni
vanuttamatonteni rare
partitive vanuttamatontani vanuttamattomiani
inessive vanuttamattomassani vanuttamattomissani
elative vanuttamattomastani vanuttamattomistani
illative vanuttamattomaani vanuttamattomiini
adessive vanuttamattomallani vanuttamattomillani
ablative vanuttamattomaltani vanuttamattomiltani
allative vanuttamattomalleni vanuttamattomilleni
essive vanuttamattomanani vanuttamattominani
translative vanuttamattomakseni vanuttamattomikseni
abessive vanuttamattomattani vanuttamattomittani
instructive — —
comitative — vanuttamattomineni
second-person singular possessor
singular plural
nominative vanuttamattomasi vanuttamattomasi
accusative nom. vanuttamattomasi vanuttamattomasi
gen. vanuttamattomasi
genitive vanuttamattomasi vanuttamattomiesi
vanuttamatontesi rare
partitive vanuttamatontasi vanuttamattomiasi
inessive vanuttamattomassasi vanuttamattomissasi
elative vanuttamattomastasi vanuttamattomistasi
illative vanuttamattomaasi vanuttamattomiisi
adessive vanuttamattomallasi vanuttamattomillasi
ablative vanuttamattomaltasi vanuttamattomiltasi
allative vanuttamattomallesi vanuttamattomillesi
essive vanuttamattomanasi vanuttamattominasi
translative vanuttamattomaksesi vanuttamattomiksesi
abessive vanuttamattomattasi vanuttamattomittasi
instructive — —
comitative — vanuttamattominesi
first-person plural possessor
singular plural
nominative vanuttamattomamme vanuttamattomamme
accusative nom. vanuttamattomamme vanuttamattomamme
gen. vanuttamattomamme
genitive vanuttamattomamme vanuttamattomiemme
vanuttamatontemme rare
partitive vanuttamatontamme vanuttamattomiamme
inessive vanuttamattomassamme vanuttamattomissamme
elative vanuttamattomastamme vanuttamattomistamme
illative vanuttamattomaamme vanuttamattomiimme
adessive vanuttamattomallamme vanuttamattomillamme
ablative vanuttamattomaltamme vanuttamattomiltamme
allative vanuttamattomallemme vanuttamattomillemme
essive vanuttamattomanamme vanuttamattominamme
translative vanuttamattomaksemme vanuttamattomiksemme
abessive vanuttamattomattamme vanuttamattomittamme
instructive — —
comitative — vanuttamattominemme
second-person plural possessor
singular plural
nominative vanuttamattomanne vanuttamattomanne
accusative nom. vanuttamattomanne vanuttamattomanne
gen. vanuttamattomanne
genitive vanuttamattomanne vanuttamattomienne
vanuttamatontenne rare
partitive vanuttamatontanne vanuttamattomianne
inessive vanuttamattomassanne vanuttamattomissanne
elative vanuttamattomastanne vanuttamattomistanne
illative vanuttamattomaanne vanuttamattomiinne
adessive vanuttamattomallanne vanuttamattomillanne
ablative vanuttamattomaltanne vanuttamattomiltanne
allative vanuttamattomallenne vanuttamattomillenne
essive vanuttamattomananne vanuttamattominanne
translative vanuttamattomaksenne vanuttamattomiksenne
abessive vanuttamattomattanne vanuttamattomittanne
instructive — —
comitative — vanuttamattominenne
third-person possessor
singular plural
nominative vanuttamattomansa vanuttamattomansa
accusative nom. vanuttamattomansa vanuttamattomansa
gen. vanuttamattomansa
genitive vanuttamattomansa vanuttamattomiensa
vanuttamatontensa rare
partitive vanuttamatontaan
vanuttamatontansa
vanuttamattomiaan
vanuttamattomiansa
inessive vanuttamattomassaan
vanuttamattomassansa
vanuttamattomissaan
vanuttamattomissansa
elative vanuttamattomastaan
vanuttamattomastansa
vanuttamattomistaan
vanuttamattomistansa
illative vanuttamattomaansa vanuttamattomiinsa
adessive vanuttamattomallaan
vanuttamattomallansa
vanuttamattomillaan
vanuttamattomillansa
ablative vanuttamattomaltaan
vanuttamattomaltansa
vanuttamattomiltaan
vanuttamattomiltansa
allative vanuttamattomalleen
vanuttamattomallensa
vanuttamattomilleen
vanuttamattomillensa
essive vanuttamattomanaan
vanuttamattomanansa
vanuttamattominaan
vanuttamattominansa
translative vanuttamattomakseen
vanuttamattomaksensa
vanuttamattomikseen
vanuttamattomiksensa
abessive vanuttamattomattaan
vanuttamattomattansa
vanuttamattomittaan
vanuttamattomittansa
instructive — —
comitative — vanuttamattomineen
vanuttamattominensa