vanrykte

Swedish

Etymology

From van- +‎ rykte.

Noun

vanrykte n (uncountable)

  1. disrepute

Declension

Declension of vanrykte
nominative genitive
singular indefinite vanrykte vanryktes
definite vanryktet vanryktets
plural indefinite — —
definite — —

Further reading

  • “vanrykte”, in Svenska Akademiens ordböcker [Dictionaries of the Swedish Academy] (in Swedish)

Anagrams

  • ytverkan