vanrykte
Swedish
Etymology
Noun
vanrykte n (uncountable)
Declension
| nominative | genitive | ||
|---|---|---|---|
| singular | indefinite | vanrykte | vanryktes |
| definite | vanryktet | vanryktets | |
| plural | indefinite | — | — |
| definite | — | — |
Further reading
- “vanrykte”, in Svenska Akademiens ordböcker [Dictionaries of the Swedish Academy] (in Swedish)
Anagrams
- ytverkan