vaniloquus

Latin

Etymology

    From vānus + -loquus.

    Pronunciation

    Adjective

    vāniloquus (feminine vāniloqua, neuter vāniloquum); first/second-declension adjective

    1. lying
    2. boastful, bragging, vaunting

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative vāniloquus vāniloqua vāniloquum vāniloquī vāniloquae vāniloqua
    genitive vāniloquī vāniloquae vāniloquī vāniloquōrum vāniloquārum vāniloquōrum
    dative vāniloquō vāniloquae vāniloquō vāniloquīs
    accusative vāniloquum vāniloquam vāniloquum vāniloquōs vāniloquās vāniloqua
    ablative vāniloquō vāniloquā vāniloquō vāniloquīs
    vocative vāniloque vāniloqua vāniloquum vāniloquī vāniloquae vāniloqua

    References

    • “vaniloquus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “vaniloquus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.