vanhellige

Danish

Etymology

From van- +‎ hellige.

Verb

vanhellige (imperative vanhellig, infinitive at vanhellige, present tense vanhelliger, past tense vanhelligede, perfect tense vanhelliget)

  1. to desecrate, profane
    Synonyms: bespotte, profanere

Conjugation

Conjugation of vanhellige
active passive
infinitive vanhellige vanhelliges
present vanhelliger vanhelliges
past vanhelligede vanhelligedes
imperative vanhellig —
participle
present vanhelligende
past (have / havde) vanhelliget
gerund vanhelligen

Derived terms

References

Norwegian Bokmål

Etymology

From van- +‎ hellige.

Verb

vanhellige (imperative vanhellig, present tense vanhelliger, passive vanhelliges, simple past and past participle vanhelliga or vanhelliget, present participle vanhelligende)

  1. to desecrate, profane

See also

  • vanhelge (Nynorsk)

References