vango

See also: vangò

Esperanto

kiso sur vango

Etymology

Borrowed from German Wange.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈvanɡo/

• Audio 1:

  (file)

• Audio 2:

  (file)

• Rhymes: -anɡo
• Syllabification: van‧go

Noun

vango (accusative singular vangon, plural vangoj, accusative plural vangojn)

1. cheek
   • 1934, Stellan Engholm, Infanoj en Torento; republished as Franko Luin, editor, Tyresö: Inko, 2001, →ISBN, page 3:

     Tie ĉi neniu tiris la harojn, neniu frapis la vangojn, neniu insultis aŭ traktis per malafablaj vortoj.

     (please add an English translation of this quotation)

Derived terms

• vangharoj

Italian

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈvan.ɡo/
• Rhymes: -anɡo
• Hyphenation: vàn‧go

Verb

vango

1. first-person singular present indicative of vangare