vanfær

Icelandic

Etymology

From van- (“too little, short of, lacking”) +‎ fær (“able”).

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈvan.faiːr]

Adjective

vanfær (not comparable)

  1. pregnant
    Synonyms: óléttur, þungaður, barnshafandi, ófrískur
  2. incapable

Declension

Positive forms of vanfær
strong declension
(indefinite)
singular masculine feminine neuter
nominative vanfær vanfær vanfært
accusative vanfæran vanfæra
dative vanfærum vanfærri vanfæru
genitive vanfærs vanfærrar vanfærs
plural masculine feminine neuter
nominative vanfærir vanfærar vanfær
accusative vanfæra
dative vanfærum
genitive vanfærra
weak declension
(definite)
singular masculine feminine neuter
nominative vanfæri vanfæra vanfæra
acc/dat/gen vanfæra vanfæru
plural (all-case) vanfæru

See also