vǫxtr

Old Norse

Etymology

    From Proto-Germanic *wahstuz.

    Noun

    vǫxtr m

    1. growth, increase

    Declension

    Declension of vǫxtr (strong u-stem)
    masculine singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative vǫxtr vǫxtrinn vextir vextirnir
    accusative vǫxt vǫxtinn vǫxtu vǫxtuna
    dative vexti vextinum vǫxtum vǫxtunum
    genitive vaxtar vaxtarins vaxta vaxtanna

    Derived terms

    Descendants

    • Icelandic: vöxtur
    • Faroese: vøkstur
    • Norwegian Nynorsk: vokster
    • Old Danish: woxt, wext
      • Danish: vækst
        • Norwegian Bokmål: vekst
          • → Norwegian Nynorsk: vekst
      • Scanian: vǫğst
    • Old Swedish: vaxter, væxter

    Further reading