víkingur

See also: Víkingur

Faroese

Etymology

    From Old Norse víkingr. Equivalent to vík +‎ -ingur.

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈvʊiːt͡ʃɪŋkʊɹ]

    Noun

    víkingur m (genitive singular víkings, plural víkingar)

    1. Viking

    Declension

    m6 singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative víkingur víkingurin víkingar víkingarnir
    accusative víking víkingin víkingar víkingarnar
    dative víkingi víkinginum víkingum víkingunum
    genitive víkings víkingsins víkinga víkinganna

    See also

    • -víkingur

    Icelandic

    Etymology

      From Old Norse víkingr.

      Pronunciation

      • IPA(key): [ˈviːciŋkʏr]

      Noun

      víkingur m (genitive singular víkings, nominative plural víkingar)

      1. Viking
      2. A given name, Víkingur

      Declension

      Declension of víkingur (masculine)
      singular plural
      indefinite definite indefinite definite
      nominative víkingur víkingurinn víkingar víkingarnir
      accusative víking víkinginn víkinga víkingana
      dative víkingi víkingnum víkingum víkingunum
      genitive víkings víkingsins víkinga víkinganna

      Derived terms

      • vera víkingur til vinnu (“to be a very hard worker, to be a workhorse”)