víctor
Catalan
Etymology
Learned borrowing from Latin victor (“victor, winner”).
Pronunciation
- IPA(key): (Northern) [ˌbikˈtu]
- IPA(key): (Balearic) [ˌvikˈto]
- IPA(key): (Central, Northwestern) [ˌbikˈto]
- IPA(key): (Valencia) [ˌvikˈtoɾ]
Noun
víctor m (plural víctors)
Further reading
- “víctor”, in Diccionari de la llengua catalana [Dictionary of the Catalan Language] (in Catalan), second edition, Institute of Catalan Studies [Catalan: Institut d'Estudis Catalans], April 2007
- “víctor” in Diccionari normatiu valencià, Acadèmia Valenciana de la Llengua.
- “víctor”, in Gran Diccionari de la Llengua Catalana, Grup Enciclopèdia Catalana, 2026
- Alcover, Antoni Maria; Moll, Francesc de Borja (1963), “víctor”, in Diccionari català-valencià-balear (in Catalan)
Categories:
- Catalan terms borrowed from Latin
- Catalan terms derived from Latin
- Catalan terms derived from Proto-Indo-European
- Catalan learned borrowings from Latin
- Catalan terms derived from Proto-Italic
- Catalan terms derived from the Proto-Indo-European root *weyk- (contain)
- Catalan terms with IPA pronunciation
- Catalan lemmas
- Catalan nouns
- Catalan countable nouns
- Catalan masculine nouns