vâris

Turkish

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish وارث (varis), from Arabic وَارِث (wāriṯ).

    Pronunciation

    • IPA(key): /vaːɾis/

    Noun

    vâris (definite accusative vârisi, plural vârisler or (archaic) verese)

    1. heir
      • 1929 January 1, Son Saat‎[1]:
        Abdülhamit veresesinin vekilleri muhtelit mübadele komisyonuna bir protestoname tebliğ ettiler, komisyonu dava edeceklerini söyliyorlar.
        (please add an English translation of this quotation)

    Declension

    Declension of vâris
    singular plural
    nominative vâris vârisler
    definite accusative vârisi vârisleri
    dative vârise vârislere
    locative vâriste vârislerde
    ablative vâristen vârislerden
    genitive vârisin vârislerin
    Predicative forms
    singular plural
    1st singular vârisim vârislerim
    2nd singular vârissin vârislersin
    3rd singular vâris
    vâristir
    vârisler
    vârislerdir
    1st plural vârisiz vârisleriz
    2nd plural vârissiniz vârislersiniz
    3rd plural vârisler vârislerdir