uydurma

Azerbaijani

Other scripts
Cyrillic ујдурма
Arabic

Etymology

Morphologically from uydur- +‎ -ma.

Pronunciation

  • IPA(key): [ujdurˈmɑ]
  • Hyphenation: uy‧dur‧ma

Adjective

uydurma (comparative daha uydurma, superlative ən uydurma)

  1. fabricated, forged, false, made up

Noun

uydurma (definite accusative uydurmanı, plural uydurmalar)

  1. verbal noun of uydurmaq
  2. invention, fiction, figment, device
  3. contrivance
  4. fabrication

Declension

Declension of uydurma
singular plural
nominative uydurmauydurmalar
definite accusative uydurmanıuydurmaları
dative uydurmayauydurmalara
locative uydurmadauydurmalarda
ablative uydurmadanuydurmalardan
definite genitive uydurmanınuydurmaların
Possessive forms of uydurma
nominative
singular plural
mənim (“my”) uydurmam uydurmalarım
sənin (“your”) uydurman uydurmaların
onun (“his/her/its”) uydurması uydurmaları
bizim (“our”) uydurmamız uydurmalarımız
sizin (“your”) uydurmanız uydurmalarınız
onların (“their”) uydurması or uydurmaları uydurmaları
accusative
singular plural
mənim (“my”) uydurmamı uydurmalarımı
sənin (“your”) uydurmanı uydurmalarını
onun (“his/her/its”) uydurmasını uydurmalarını
bizim (“our”) uydurmamızı uydurmalarımızı
sizin (“your”) uydurmanızı uydurmalarınızı
onların (“their”) uydurmasını or uydurmalarını uydurmalarını
dative
singular plural
mənim (“my”) uydurmama uydurmalarıma
sənin (“your”) uydurmana uydurmalarına
onun (“his/her/its”) uydurmasına uydurmalarına
bizim (“our”) uydurmamıza uydurmalarımıza
sizin (“your”) uydurmanıza uydurmalarınıza
onların (“their”) uydurmasına or uydurmalarına uydurmalarına
locative
singular plural
mənim (“my”) uydurmamda uydurmalarımda
sənin (“your”) uydurmanda uydurmalarında
onun (“his/her/its”) uydurmasında uydurmalarında
bizim (“our”) uydurmamızda uydurmalarımızda
sizin (“your”) uydurmanızda uydurmalarınızda
onların (“their”) uydurmasında or uydurmalarında uydurmalarında
ablative
singular plural
mənim (“my”) uydurmamdan uydurmalarımdan
sənin (“your”) uydurmandan uydurmalarından
onun (“his/her/its”) uydurmasından uydurmalarından
bizim (“our”) uydurmamızdan uydurmalarımızdan
sizin (“your”) uydurmanızdan uydurmalarınızdan
onların (“their”) uydurmasından or uydurmalarından uydurmalarından
genitive
singular plural
mənim (“my”) uydurmamın uydurmalarımın
sənin (“your”) uydurmanın uydurmalarının
onun (“his/her/its”) uydurmasının uydurmalarının
bizim (“our”) uydurmamızın uydurmalarımızın
sizin (“your”) uydurmanızın uydurmalarınızın
onların (“their”) uydurmasının or uydurmalarının uydurmalarının

Verb

uydúrma

  1. second-person singular imperative negative of uydurmaq

References

Turkish

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish اویدرمه (uydurma).

    Pronunciation

    • Audio:(file)

    Noun

    uydurma (definite accusative uydurmayı, plural uydurmalar)

    1. verbal noun of uydurmak

    Declension

    Declension of uydurma
    singular plural
    nominative uydurma uydurmalar
    definite accusative uydurmayı uydurmaları
    dative uydurmaya uydurmalara
    locative uydurmada uydurmalarda
    ablative uydurmadan uydurmalardan
    genitive uydurmanın uydurmaların
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular uydurmam uydurmalarım
    2nd singular uydurman uydurmaların
    3rd singular uydurması uydurmaları
    1st plural uydurmamız uydurmalarımız
    2nd plural uydurmanız uydurmalarınız
    3rd plural uydurmaları uydurmaları
    definite accusative
    singular plural
    1st singular uydurmamı uydurmalarımı
    2nd singular uydurmanı uydurmalarını
    3rd singular uydurmasını uydurmalarını
    1st plural uydurmamızı uydurmalarımızı
    2nd plural uydurmanızı uydurmalarınızı
    3rd plural uydurmalarını uydurmalarını
    dative
    singular plural
    1st singular uydurmama uydurmalarıma
    2nd singular uydurmana uydurmalarına
    3rd singular uydurmasına uydurmalarına
    1st plural uydurmamıza uydurmalarımıza
    2nd plural uydurmanıza uydurmalarınıza
    3rd plural uydurmalarına uydurmalarına
    locative
    singular plural
    1st singular uydurmamda uydurmalarımda
    2nd singular uydurmanda uydurmalarında
    3rd singular uydurmasında uydurmalarında
    1st plural uydurmamızda uydurmalarımızda
    2nd plural uydurmanızda uydurmalarınızda
    3rd plural uydurmalarında uydurmalarında
    ablative
    singular plural
    1st singular uydurmamdan uydurmalarımdan
    2nd singular uydurmandan uydurmalarından
    3rd singular uydurmasından uydurmalarından
    1st plural uydurmamızdan uydurmalarımızdan
    2nd plural uydurmanızdan uydurmalarınızdan
    3rd plural uydurmalarından uydurmalarından
    genitive
    singular plural
    1st singular uydurmamın uydurmalarımın
    2nd singular uydurmanın uydurmalarının
    3rd singular uydurmasının uydurmalarının
    1st plural uydurmamızın uydurmalarımızın
    2nd plural uydurmanızın uydurmalarınızın
    3rd plural uydurmalarının uydurmalarının
    Predicative forms
    singular plural
    1st singular uydurmayım uydurmalarım
    2nd singular uydurmasın uydurmalarsın
    3rd singular uydurma
    uydurmadır
    uydurmalar
    uydurmalardır
    1st plural uydurmayız uydurmalarız
    2nd plural uydurmasınız uydurmalarsınız
    3rd plural uydurmalar uydurmalardır

    Adjective

    uydurma

    1. fabricated, forged, false, made up
      • 1938 July 18, Anadolu Agency, “Şarkî Sibirya'da harp hali ilânı doğru değil!”, in Kurun, page 4:
        Tass Ajansı, Şarkî Sibiryada gûya harp hali ilân edildiğine ve Mareşal Blüherin de ora kumandanlığına tayin edildiğine dair cenubî Amerikada çıkan haberlerin kat'iyyen essasız ve uydurma olduğnu beyan etmektedir.
        (please add an English translation of this quotation)

    Verb

    uydurma

    1. second-person singular negative imperative of uydurmak

    Derived terms

    References

    • Redhouse, James W. (1890), “اویدرمه”, in A Turkish and English Lexicon‎[2], Constantinople: A. H. Boyajian, page 273
    • Avery, Robert et al., editors (2013), The Redhouse Dictionary Turkish/Ottoman English, 21st edition, Istanbul: Sev Yayıncılık, →ISBN