uvodit

Czech

Etymology

    From u- + vodit.

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈuvoɟɪt]

    Verb

    uvodit pf (imperfective uvozovat)

    1. (literary or rare) Alternative form of uvést

    Conjugation

    Conjugation of uvodit
    infinitive uvodit, uvoditi active adjective uvodivší


    verbal noun uvození passive adjective uvozený
    present forms indicative imperative
    singular plural singular plural
    1st person uvodím uvodíme — uvoďme
    2nd person uvodíš uvodíte uvoď uvoďte
    3rd person uvodí uvodí — —

    The verb uvodit does not have present tense and the present forms are used to express future only.

    participles past participles passive participles
    singular plural singular plural
    masculine animate uvodil uvodili uvozen uvozeni
    masculine inanimate uvodily uvozeny
    feminine uvodila uvozena
    neuter uvodilo uvodila uvozeno uvozena
    transgressives present past
    masculine singular — uvodiv
    feminine + neuter singular — uvodivši
    plural — uvodivše

    Further reading