utuczony
Polish
Etymology
See the etymology of the corresponding lemma form.
Pronunciation
- IPA(key): /u.tuˈt͡ʂɔ.nɘ/
- Rhymes: -ɔnɘ
- Syllabification: u‧tu‧czo‧ny
Participle
utuczony (passive adjectival)
- passive adjectival participle of utuczyć
Declension
| singular | plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine animate | masculine inanimate | feminine | neuter | virile (= masculine personal) | non-virile | |
| nominative/ |
utuczony | utuczona | utuczone | utuczeni | utuczone | |
| genitive | utuczonego | utuczonej | utuczonego | utuczonych | ||
| dative | utuczonemu | utuczonej | utuczonemu | utuczonym | ||
| accusative | utuczonego | utuczony | utuczoną | utuczone | utuczonych | utuczone |
| instrumental | utuczonym | utuczoną | utuczonym | utuczonymi | ||
| locative | utuczonym | utuczonej | utuczonym | utuczonych | ||