utuczony

Polish

Etymology

    See the etymology of the corresponding lemma form.

    Pronunciation

    • IPA(key): /u.tuˈt͡ʂɔ.nɘ/
    • Rhymes: -ɔnɘ
    • Syllabification: u‧tu‧czo‧ny

    Participle

    utuczony (passive adjectival)

    1. passive adjectival participle of utuczyć

    Declension

    Declension of utuczony (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative utuczony utuczona utuczone utuczeni utuczone
    genitive utuczonego utuczonej utuczonego utuczonych
    dative utuczonemu utuczonej utuczonemu utuczonym
    accusative utuczonego utuczony utuczoną utuczone utuczonych utuczone
    instrumental utuczonym utuczoną utuczonym utuczonymi
    locative utuczonym utuczonej utuczonym utuczonych