utroczony
Polish
Etymology
See the etymology of the corresponding lemma form.
Pronunciation
- IPA(key): /u.trɔˈt͡ʂɔ.nɘ/
- Rhymes: -ɔnɘ
- Syllabification: u‧tro‧czo‧ny
Participle
utroczony (passive adjectival)
- passive adjectival participle of utroczyć
Declension
| singular | plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine animate | masculine inanimate | feminine | neuter | virile (= masculine personal) | non-virile | |
| nominative/ |
utroczony | utroczona | utroczone | utroczeni | utroczone | |
| genitive | utroczonego | utroczonej | utroczonego | utroczonych | ||
| dative | utroczonemu | utroczonej | utroczonemu | utroczonym | ||
| accusative | utroczonego | utroczony | utroczoną | utroczone | utroczonych | utroczone |
| instrumental | utroczonym | utroczoną | utroczonym | utroczonymi | ||
| locative | utroczonym | utroczonej | utroczonym | utroczonych | ||