utricularius
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [ʊ.trɪ.kʊˈɫaː.ri.ʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [u.tri.kuˈlaː.ri.us]
Noun
utriculārius m (genitive utriculāriī or utriculārī); second declension
- bagpiper (one who plays the bagpipes)
- 121 CE, Suetonius, De vita Caesarum Vita Neronis 54:
- Sub exitu quidem vitae palam voverat, si sibi incolumis status permansisset, proditurum se partae victoriae ludis etiam hydraulam et choraulam et utricularium ac novissimo die histrionem saltaturumque Vergili Turnum. Et sunt qui tradant Paridem histrionem occisum ab eo quasi gravem adversarium.
- Towards the end of his life he had publicly vowed that, if his position remained secure, he would also appear at the games celebrating his victory as a water organist, a choral flutist, and a bagpiper, and on the last day as an actor and dance Virgil’s Turnus. There are those who report that Paris the actor was put to death by him as a rival.
- Sub exitu quidem vitae palam voverat, si sibi incolumis status permansisset, proditurum se partae victoriae ludis etiam hydraulam et choraulam et utricularium ac novissimo die histrionem saltaturumque Vergili Turnum. Et sunt qui tradant Paridem histrionem occisum ab eo quasi gravem adversarium.
Declension
Second-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | utriculārius | utriculāriī |
| genitive | utriculāriī utriculārī1 |
utriculāriōrum |
| dative | utriculāriō | utriculāriīs |
| accusative | utriculārium | utriculāriōs |
| ablative | utriculāriō | utriculāriīs |
| vocative | utriculārie | utriculāriī |
1Found in older Latin (until the Augustan Age).
Synonyms
References
- “utricularius”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “utricularius”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.