utricularius

Latin

Etymology

From utriculus +‎ -ārius.

Pronunciation

Noun

utriculārius m (genitive utriculāriī or utriculārī); second declension

  1. bagpiper (one who plays the bagpipes)
    • 121 CE, Suetonius, De vita Caesarum Vita Neronis 54:
      Sub exitu quidem vitae palam voverat, si sibi incolumis status permansisset, proditurum se partae victoriae ludis etiam hydraulam et choraulam et utricularium ac novissimo die histrionem saltaturumque Vergili Turnum. Et sunt qui tradant Paridem histrionem occisum ab eo quasi gravem adversarium.
      Towards the end of his life he had publicly vowed that, if his position remained secure, he would also appear at the games celebrating his victory as a water organist, a choral flutist, and a bagpiper, and on the last day as an actor and dance Virgil’s Turnus. There are those who report that Paris the actor was put to death by him as a rival.

Declension

Second-declension noun.

singular plural
nominative utriculārius utriculāriī
genitive utriculāriī
utriculārī1
utriculāriōrum
dative utriculāriō utriculāriīs
accusative utriculārium utriculāriōs
ablative utriculāriō utriculāriīs
vocative utriculārie utriculāriī

1Found in older Latin (until the Augustan Age).

Synonyms

References