utoczony
Polish
Etymology
See the etymology of the corresponding lemma form.
Pronunciation
- IPA(key): /u.tɔˈt͡ʂɔ.nɘ/
- Rhymes: -ɔnɘ
- Syllabification: u‧to‧czo‧ny
Participle
utoczony (passive adjectival)
- passive adjectival participle of utoczyć
Declension
| singular | plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine animate | masculine inanimate | feminine | neuter | virile (= masculine personal) | non-virile | |
| nominative/ |
utoczony | utoczona | utoczone | utoczeni | utoczone | |
| genitive | utoczonego | utoczonej | utoczonego | utoczonych | ||
| dative | utoczonemu | utoczonej | utoczonemu | utoczonym | ||
| accusative | utoczonego | utoczony | utoczoną | utoczone | utoczonych | utoczone |
| instrumental | utoczonym | utoczoną | utoczonym | utoczonymi | ||
| locative | utoczonym | utoczonej | utoczonym | utoczonych | ||