utoczony

Polish

Etymology

    See the etymology of the corresponding lemma form.

    Pronunciation

    • IPA(key): /u.tɔˈt͡ʂɔ.nɘ/
    • Rhymes: -ɔnɘ
    • Syllabification: u‧to‧czo‧ny

    Participle

    utoczony (passive adjectival)

    1. passive adjectival participle of utoczyć

    Declension

    Declension of utoczony (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative utoczony utoczona utoczone utoczeni utoczone
    genitive utoczonego utoczonej utoczonego utoczonych
    dative utoczonemu utoczonej utoczonemu utoczonym
    accusative utoczonego utoczony utoczoną utoczone utoczonych utoczone
    instrumental utoczonym utoczoną utoczonym utoczonymi
    locative utoczonym utoczonej utoczonym utoczonych