utilitate

Italian

Etymology 1

Verb

utilitate

  1. inflection of utilitare:
    1. second-person plural present indicative
    2. second-person plural imperative

Etymology 2

Participle

utilitate f pl

  1. feminine plural of utilitato

Latin

Pronunciation

Noun

ūtilitāte

  1. ablative singular of ūtilitās

Romanian

Etymology

    Borrowed from French utilité. By surface analysis, util + -itate.

    Noun

    utilitate f (plural utilități)

    1. utility

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative utilitate utilitatea utilități utilitățile
    genitive-dative utilități utilității utilități utilităților
    vocative utilitate, utilitateo utilităților