utichnout

Czech

Etymology

    From u- + tichnout.

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈucɪxnou̯t]

    Verb

    utichnout pf (imperfective utichat)

    1. (intransitive) to go quiet, to fall silent, to quieten down
      Všechen hovor rázem utichl. ― All the conversation suddenly fell silent.

    Conjugation

    Conjugation of utichnout
    infinitive utichnout, utichnouti active adjective utichnuvší


    verbal noun — passive adjective —
    present forms indicative imperative
    singular plural singular plural
    1st person utichnu utichneme — utichněme
    2nd person utichneš utichnete utichni utichněte
    3rd person utichne utichnou — —

    The verb utichnout does not have present tense and the present forms are used to express future only.

    participles past participles passive participles
    singular plural singular plural
    masculine animate utichl, utichnul utichli, utichnuli utichnut utichnuti
    masculine inanimate utichly, utichnuly utichnuty
    feminine utichla, utichnula utichnuta
    neuter utichlo, utichnulo utichla, utichnula utichnuto utichnuta
    transgressives present past
    masculine singular — utichnuv
    feminine + neuter singular — utichnuvši
    plural — utichnuvše

    Further reading