urtu

Basque

Etymology

    From ur (“water”) + -tu.

    Pronunciation

    • IPA(key): /urtu/ [ur.t̪u]
    • Rhymes: -urtu, -u
    • Hyphenation: ur‧tu

    Verb

    urtu da, du (imperfect participle urtzen, future participle urtuko, short form ur or urtu, verbal noun urtze)

    1. to melt
    2. to dissolve
      Synonym: disolbatu

    Derived terms

    • inbidiak urtu
    • urtu beharrean

    Further reading

    • “urtu”, in Euskaltzaindiaren Hiztegia [Dictionary of the Basque Academy] (in Basque), Euskaltzaindia [Royal Academy of the Basque Language]
    • “urtu”, in Orotariko Euskal Hiztegia [General Basque Dictionary], Euskaltzaindia, 1987–2005

    Tarifit

    Etymology

      Inherited from Proto-Berber, from Latin hortus (“garden”).

      Pronunciation

      • (Nador) IPA(key): [ɔa.θʊ]
      • Syllabification: ur‧tu
      • Rhymes: -ʊ

      Noun

      urtu m (plural urtan, female equivalent turtut, Tifinagh spelling ⵓⵔⵜⵓ)

      1. fig tree

      Inflection

      Inflection of urtu
      singular plural
      free state urtu urtan
      annexed state wurtu wurtan

      References

      • Serhoual (2002)
      • Abarrou (2024)