urlu
Aromanian
Alternative forms
Etymology
From Latin ululō, through a dissimilated Vulgar Latin ūrulō. Compare Romanian urla, urlu.
Verb
urlu (third-person singular urlã, participle urlatã)
Conjugation
| long infinitive | urlari, urlare | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| gerund | urlãnda | ||||||
| past participle | urlatã | ||||||
| singular | plural | ||||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| indicative | present | urlu | urli | urlã | urlãm, urlãmu | urlats, urlatsã, urlatsi | urlã |
| imperfect | urlam | urlai | urla | urlam | urlats, urlatsi | urla | |
| simple perfect | urlai | urlash, urlashi | urlã | urlãm | urlat | urlarã | |
| conditional | present | s-urlarim | s-urlari, s-urlarishi | s-urlari, s-urlare | s-urlarim | s-urlarit | s-urlari, s-urlare |
| subjunctive | present | s-urlu | s-urli | s-urli, s-urle | s-urlãm, s-urlãmu | s-urlats, s-urlatsã, s-urlatsi | s-urli, s-urle |
| imperative | present | — | urlã | — | — | urlats, urlatsã, urlatsi | — |
Related terms
Romanian
Verb
urlu
- first-person singular present indicative/subjunctive of urla