uppryckning
Swedish
Etymology
From rycka upp sig + -ning.
Noun
uppryckning c
Declension
| nominative | genitive | ||
|---|---|---|---|
| singular | indefinite | uppryckning | upprycknings |
| definite | uppryckningen | uppryckningens | |
| plural | indefinite | uppryckningar | uppryckningars |
| definite | uppryckningarna | uppryckningarnas |
Further reading
- “uppryckning”, in Svenska Akademiens ordböcker [Dictionaries of the Swedish Academy] (in Swedish)