upprorsman
Swedish
Etymology
Compound of uppror + -s- + man.
Noun
upprorsman c
Declension
| nominative | genitive | ||
|---|---|---|---|
| singular | indefinite | upprorsman | upprorsmans |
| definite | upprorsmannen | upprorsmannens | |
| plural | indefinite | upprorsmän | upprorsmäns |
| definite | upprorsmännen | upprorsmännens |
Further reading
- “upprorsman”, in Svenska Akademiens ordböcker [Dictionaries of the Swedish Academy] (in Swedish)