upřesnit

Czech

Etymology

    From u- + přesný + -it.

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈupr̝̊ɛsɲɪt]

    Verb

    upřesnit pf (imperfective upřesňovat)

    1. to specify, to clarify

    Conjugation

    Conjugation of upřesnit
    infinitive upřesnit, upřesniti active adjective upřesnivší


    verbal noun upřesnění passive adjective upřesněný
    present forms indicative imperative
    singular plural singular plural
    1st person upřesním upřesníme — upřesněme
    2nd person upřesníš upřesníte upřesni upřesněte
    3rd person upřesní upřesní — —

    The verb upřesnit does not have present tense and the present forms are used to express future only.

    participles past participles passive participles
    singular plural singular plural
    masculine animate upřesnil upřesnili upřesněn upřesněni
    masculine inanimate upřesnily upřesněny
    feminine upřesnila upřesněna
    neuter upřesnilo upřesnila upřesněno upřesněna
    transgressives present past
    masculine singular — upřesniv
    feminine + neuter singular — upřesnivši
    plural — upřesnivše

    Further reading