unsur

Crimean Tatar

Etymology

Borrowed from Arabic عُنْصُر (ʕunṣur).

Pronunciation

  • Hyphenation: un‧sur

Noun

unsur

  1. element
    Synonym: qısım

Declension

Declension of unsur
singular plural
nominative unsur unsurlar
genitive unsurnıñ unsurlarnıñ
dative unsurğa unsurlarğa
accusative unsurnı unsurlarnı
locative unsurda unsurlarda
ablative unsurdan unsurlardan

References

Indonesian

Etymology

From Malay unsur, from Arabic عُنْصُر (ʕunṣur).[1] Doublet of anasir.

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈʊnsʊr]
  • Rhymes: -sʊr, -ʊr, -r
  • Hyphenation: un‧sur

Noun

unsur (plural unsur-unsur)

  1. element:
    1. one of the simplest or essential parts or principles of which anything consists, or upon which the constitution or fundamental powers of anything are based
      1. (chemistry) any one of the simplest chemical substances that cannot be decomposed in a chemical reaction or by any chemical means and made up of atoms all having the same number of protons
        Synonyms: bahan asal, elemen, zat asal
      2. (law) a required aspect or component of a cause of action. A deed is regarded as a violation of law only if each element can be proved
    2. a small part of the whole

Derived terms

  • berunsur
  • keunsuran
  • unsur biogen
  • unsur gramatikal
  • unsur hayat
  • unsur iklim
  • unsur ikonis
  • unsur kebudayaan
  • unsur kelumit
  • unsur leksikal
  • unsur meteorologi
  • unsur peyoratif
  • unsur pinjaman
  • unsur transisi
  • unsur utama

References

  1. ^ Erwina Burhanuddin; Abdul Gaffar Ruskhan; R.B. Chrismanto (1993), Penelitian kosakata bahasa Arab dalam bahasa Indonesia [Research on Arabic vocabulary in Indonesian]‎[1], Jakarta: Pusat Pembinaan dan Pengembangan Bahasa, Departemen Pendidikan dan Kebudayaan, →ISBN, →OCLC

Further reading

Malay

Etymology

From Arabic عُنْصُر (ʕunṣur).

Noun

unsur (Jawi spelling عنصور, plural unsur-unsur)

  1. element
  2. constituent
    1. (grammar) a functional element of a phrase or clause.

Derived terms

  • berunsur

Descendants

  • > Indonesian: unsur

Further reading

Old English

Etymology

From un- +‎ sūr.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈunˌsuːr/

Adjective

unsūr

  1. not sour

Declension

Further reading

Turkish

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish عنصر (unsur), from Arabic عُنْصُر (ʕunṣur).

    Noun

    unsur (definite accusative unsuru, plural unsurlar or anasır)

    1. element (one of the simplest or essential parts or principles)
    2. element (part of a whole)

    References

    • Nişanyan, Sevan (2002–), “unsur”, in Nişanyan Sözlük
    • Redhouse, James W. (1890), “عنصر”, in A Turkish and English Lexicon‎[2], Constantinople: A. H. Boyajian, page 1324
    • Avery, Robert et al., editors (2013), The Redhouse Dictionary Turkish/Ottoman English, 21st edition, Istanbul: Sev Yayıncılık, →ISBN

    Uzbek

    Other scripts
    Arabic (Afghan Uzbek) —
    Cyrillic унсур
    Latin unsur

    Etymology

      Borrowed from Arabic عُنْصُر (ʕunṣur).

      Pronunciation

      • Hyphenation: un‧sur

      Noun

      unsur

      1. (archaic) element
        Synonym: element

      Declension

      Declension of unsur
      singular plural
      nominative unsur unsurlar
      genitive unsurning unsurlarning
      dative unsurga unsurlarga
      definite accusative unsurni unsurlarni
      locative unsurda unsurlarda
      ablative unsurdan unsurlardan
      similative unsurdek unsurlardek
      Possessive forms of unsur
      1st person singular
      singular plural
      nominative unsurim unsurlarim
      genitive unsurimning unsurlarimning
      dative unsurimga unsurlarimga
      definite accusative unsurimni unsurlarimni
      locative unsurimda unsurlarimda
      ablative unsurimdan unsurlarimdan
      similative unsurimdek unsurlarimdek
      2nd person singular
      singular plural
      nominative unsuring unsurlaring
      genitive unsuringning unsurlaringning
      dative unsuringga unsurlaringga
      definite accusative unsuringni unsurlaringni
      locative unsuringda unsurlaringda
      ablative unsuringdan unsurlaringdan
      similative unsuringdek unsurlaringdek
      3rd person singular
      singular plural
      nominative unsuri unsurlari
      genitive unsurining unsurlarining
      dative unsuriga unsurlariga
      definite accusative unsurini unsurlarini
      locative unsurida unsurlarida
      ablative unsuridan unsurlaridan
      similative unsuridek unsurlaridek
      1st person plural
      singular plural
      nominative unsurimiz unsurlarimiz
      genitive unsurimizning unsurlarimizning
      dative unsurimizga unsurlarimizga
      definite accusative unsurimizni unsurlarimizni
      locative unsurimizda unsurlarimizda
      ablative unsurimizdan unsurlarimizdan
      similative unsurimizdek unsurlarimizdek
      2nd person plural
      singular plural
      nominative unsuringiz unsurlaringiz
      genitive unsuringizning unsurlaringizning
      dative unsuringizga unsurlaringizga
      definite accusative unsuringizni unsurlaringizni
      locative unsuringizda unsurlaringizda
      ablative unsuringizdan unsurlaringizdan
      similative unsuringizdek unsurlaringizdek
      3rd person plural
      singular plural
      nominative unsuri unsurlari
      genitive unsurining unsurlarining
      dative unsuriga unsurlariga
      definite accusative unsurini unsurlarini
      locative unsurida unsurlarida
      ablative unsuridan unsurlaridan
      similative unsuridek unsurlaridek

      Further reading