unicestwiony

Polish

Etymology

    From unicestwić + -ony.

    Pronunciation

    • IPA(key): /u.ɲi.t͡sɛsˈtfjɔ.nɘ/
    • Rhymes: -ɔnɘ
    • Syllabification: u‧ni‧ces‧twio‧ny

    Participle

    unicestwiony (passive adjectival)

    1. passive adjectival participle of unicestwić

    Declension

    Declension of unicestwiony (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative unicestwiony unicestwiona unicestwione unicestwieni unicestwione
    genitive unicestwionego unicestwionej unicestwionego unicestwionych
    dative unicestwionemu unicestwionej unicestwionemu unicestwionym
    accusative unicestwionego unicestwiony unicestwioną unicestwione unicestwionych unicestwione
    instrumental unicestwionym unicestwioną unicestwionym unicestwionymi
    locative unicestwionym unicestwionej unicestwionym unicestwionych