umarlak

Polish

Etymology

    From umarły (“deceased”) + -ak.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /uˈmar.lak/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -arlak
    • Syllabification: u‧mar‧lak

    Noun

    umarlak m pers

    1. (colloquial, humorous or dialectal, Far Masovian, Near Masovian, Łuków County) dead man, goner
      Synonyms: see Thesaurus:trup

    Declension

    Declension of umarlak
    singular plural
    nominative umarlak umarlacy, umarlaki
    genitive umarlaka umarlaków
    dative umarlakowi umarlakom
    accusative umarlaka umarlaków
    instrumental umarlakiem umarlakami
    locative umarlaku umarlakach
    vocative umarlaku umarlacy, umarlaki
    adjective

    Further reading

    • “umarlak”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “umarlak”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • Antoni Waga (1860), “umarlak”, in “Abecadłowy spis wyrazów ludowego języka w okolicach Łomży, Wizny i przyległych”, in Kazimierz Władysław Wóycicki, editor, Biblioteka Warszawska‎[3] (in Polish), volume 2, Warsaw, page 758
    • Hieronim Łopaciński (1892), “umarlak”, in “Przyczynki do nowego słownika języka polskiego (słownik wyrazów ludowych z Lubelskiego i innych okolic Królestwa Polskiego)”, in Prace Filologiczne (in Polish), volume 4, Warsaw: skł. gł. w Księgarni E. Wende i Ska, page 260