ukročit

Czech

Etymology

    From u- + krok + -it.

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈukrot͡ʃɪt]

    Verb

    ukročit pf

    1. to step aside

    Conjugation

    Conjugation of ukročit
    infinitive ukročit, ukročiti active adjective ukročivší


    verbal noun ukročení passive adjective ukročený
    present forms indicative imperative
    singular plural singular plural
    1st person ukročím ukročíme — ukročme
    2nd person ukročíš ukročíte ukroč ukročte
    3rd person ukročí ukročí — —

    The verb ukročit does not have present tense and the present forms are used to express future only.

    participles past participles passive participles
    singular plural singular plural
    masculine animate ukročil ukročili ukročen ukročeni
    masculine inanimate ukročily ukročeny
    feminine ukročila ukročena
    neuter ukročilo ukročila ukročeno ukročena
    transgressives present past
    masculine singular — ukročiv
    feminine + neuter singular — ukročivši
    plural — ukročivše

    Further reading