ukradek

Polish

Etymology

    From ukraść + -ek. First attested in the 16th century.[1]

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /uˈkra.dɛk/
    • Rhymes: -adɛk
    • Syllabification: u‧kra‧dek

    Noun

    ukradek m inan

    1. (obsolete) theft (act or instance of stealing)
      Synonym: kradzież

    Declension

    Declension of ukradek
    singular plural
    nominative ukradek ukradki
    genitive ukradka ukradków
    dative ukradkowi ukradkom
    accusative ukradek ukradki
    instrumental ukradkiem ukradkami
    locative ukradku ukradkach
    vocative ukradku ukradki

    Derived terms

    adverb

    References

    1. ^ Maria Renata Mayenowa, et al., editors (2010-2023), “ukradek”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]

    Further reading