ukontentowany

Polish

Etymology

    From ukontentować + -any.

    Pronunciation

    • IPA(key): /u.kɔn.tɛn.tɔˈva.nɘ/
    • Rhymes: -anɘ
    • Syllabification: u‧kon‧ten‧to‧wa‧ny

    Adjective

    ukontentowany (comparative bardziej ukontentowany, superlative najbardziej ukontentowany, no derived adverb)

    1. (dated, literary) content (satisfied, pleased, contented)
      Synonyms: kontent, zadowolony

    Declension

    Declension of ukontentowany (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative ukontentowany ukontentowana ukontentowane ukontentowani ukontentowane
    genitive ukontentowanego ukontentowanej ukontentowanego ukontentowanych
    dative ukontentowanemu ukontentowanej ukontentowanemu ukontentowanym
    accusative ukontentowanego ukontentowany ukontentowaną ukontentowane ukontentowanych ukontentowane
    instrumental ukontentowanym ukontentowaną ukontentowanym ukontentowanymi
    locative ukontentowanym ukontentowanej ukontentowanym ukontentowanych
    adjective
    nouns

    Participle

    ukontentowany (passive adjectival)

    1. masculine singular passive adjectival participle of ukontentować

    Further reading