ujmout

Czech

Etymology

    Inherited from Old Czech ujieti. By surface analysis, u- + jmout.

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈujmou̯t]

    Verb

    ujmout pf (imperfective ujímat)

    1. to cast off (knitting)
    2. (reflexive with se) to take charge, to take care of something

    Conjugation

    Conjugation of ujmout
    infinitive ujmout, ujmouti active adjective ujavší

    , ujmuvší

    verbal noun ujetí, ujmutí passive adjective ujatý, ujmutý
    present forms indicative imperative
    singular plural singular plural
    1st person ujmu ujmeme — ujměme
    2nd person ujmeš ujmete ujmi ujměte
    3rd person ujme ujmou — —

    The verb ujmout does not have present tense and the present forms are used to express future only.

    participles past participles passive participles
    singular plural singular plural
    masculine animate ujal, ujmul ujali, ujmuli ujat, ujmut ujati, ujmuti
    masculine inanimate ujaly, ujmuly ujaty, ujmuty
    feminine ujala, ujmula ujata, ujmuta
    neuter ujalo, ujmulo ujala, ujmula ujato, ujmuto ujata, ujmuta
    transgressives present past
    masculine singular — ujav, ujmuv
    feminine + neuter singular — ujavši, ujmuvši
    plural — ujavše, ujmuvše

    Further reading