uithoesten

Dutch

Etymology

Compound of uit +‎ hoesten.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈœy̯tˌɦus.tə(n)/
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: uit‧hoes‧ten

Verb

uithoesten

  1. (transitive) to cough out (remove by coughing)
  2. (intransitive) to finish coughing

Conjugation

Conjugation of uithoesten (weak, separable)
infinitive uithoesten
past singular hoestte uit
past participle uitgehoest
infinitive uithoesten
gerund uithoesten n
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular hoest uit hoestte uit uithoest uithoestte
2nd person sing. (jij) hoest uit hoestte uit uithoest uithoestte
2nd person sing. (u) hoest uit hoestte uit uithoest uithoestte
2nd person sing. (gij) hoest uit hoestte uit uithoest uithoestte
3rd person singular hoest uit hoestte uit uithoest uithoestte
plural hoesten uit hoestten uit uithoesten uithoestten
subjunctive sing.1 hoeste uit hoestte uit uithoeste uithoestte
subjunctive plur.1 hoesten uit hoestten uit uithoesten uithoestten
imperative sing. hoest uit
imperative plur.1 hoest uit
participles uithoestend uitgehoest
1) Archaic.