uduszenie

Polish

Etymology

    From udusić + -enie.

    Pronunciation

    • IPA(key): /u.duˈʂɛ.ɲɛ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛɲɛ
    • Syllabification: u‧du‧sze‧nie

    Noun

    uduszenie n

    1. (countable) strangulation (act of strangling)

    Declension

    Declension of uduszenie
    singular plural
    nominative uduszenie uduszenia
    genitive uduszenia uduszeń
    dative uduszeniu uduszeniom
    accusative uduszenie uduszenia
    instrumental uduszeniem uduszeniami
    locative uduszeniu uduszeniach
    vocative uduszenie uduszenia

    Noun

    uduszenie n

    1. (uncountable) verbal noun of udusić

    Declension

    Declension of uduszenie
    singular
    nominative uduszenie
    genitive uduszenia
    dative uduszeniu
    accusative uduszenie
    instrumental uduszeniem
    locative uduszeniu
    vocative uduszenie

    Further reading

    • “uduszenie”, in Polish dictionaries at PWN‎[1] (in Polish)