udomowiony
Polish
Etymology
See the etymology of the corresponding lemma form.
Pronunciation
- IPA(key): /u.dɔ.mɔˈvjɔ.nɘ/
- Rhymes: -ɔnɘ
- Syllabification: u‧do‧mo‧wio‧ny
Participle
udomowiony (passive adjectival)
- passive adjectival participle of udomowić
Declension
| singular | plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine animate | masculine inanimate | feminine | neuter | virile (= masculine personal) | non-virile | |
| nominative/ |
udomowiony | udomowiona | udomowione | udomowieni | udomowione | |
| genitive | udomowionego | udomowionej | udomowionego | udomowionych | ||
| dative | udomowionemu | udomowionej | udomowionemu | udomowionym | ||
| accusative | udomowionego | udomowiony | udomowioną | udomowione | udomowionych | udomowione |
| instrumental | udomowionym | udomowioną | udomowionym | udomowionymi | ||
| locative | udomowionym | udomowionej | udomowionym | udomowionych | ||