uczestnik

See also: uczęstnik

Polish

Etymology

Inherited from Old Polish uczęstnik, with sporadic denasalization. By surface analysis, u- +‎ część +‎ -nik.

Pronunciation

  • IPA(key): /uˈt͡ʂɛst.ɲik/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ɛstɲik
  • Syllabification: u‧czest‧nik

Noun

uczestnik m pers (female equivalent uczestniczka)

  1. participant (person who participates)
  2. associate, partner (person performing functions in an organization)
  3. (obsolete) member (person who belongs to a group)
    Synonym: członek

Declension

Declension of uczestnik
singular plural
nominative uczestnik uczestnicy, uczestniki1
genitive uczestnika uczestników
dative uczestnikowi uczestnikom
accusative uczestnika uczestników
instrumental uczestnikiem uczestnikami
locative uczestniku uczestnikach
vocative uczestniku uczestnicy

1Deprecative.

Noun

uczestnik m inan

  1. (obsolete, grammar) participle (form of a verb that may function as an adjective, noun, or adverb)
    Synonym: imiesłów

Declension

Declension of uczestnik
singular plural
nominative uczestnik uczestniki
genitive uczestnika uczestników
dative uczestnikowi uczestnikom
accusative uczestnik uczestniki
instrumental uczestnikiem uczestnikami
locative uczestniku uczestnikach
vocative uczestniku uczestniki

Derived terms

verbs

Further reading