ucu ucuna

Turkish

Etymology

By surface analysis, uç (“tip, point, end”) +‎ -u (“possessive”) +‎ uç +‎ -u (“possessive”) +‎ -(n)a (“dative”), literally “end to end, point to point”.

Pronunciation

  • IPA(key): /uˈd͡ʒu u.d͡ʒu.na/
  • Hyphenation: u‧cu‧u‧cu‧na

Adverb

ucu ucuna

  1. (figuratively) barely, narrowly
    Synonyms: darı darına, dar, anca, ancak, zar zor, güçlükle, güç bela, (regional) zorazor
  • uç uca
  • uçtan uca

Further reading