uciupać

Polish

Etymology

    From u- + ciupać.

    Pronunciation

    Verb

    uciupać pf

    1. (transitive, Przemyśl) synonym of urąbać
      A ta matka nié mogła uciupać drew. ― And this mother couldn't chop any wood.

    Further reading

    • Aleksander Saloni (1908), “uciupać”, in “Lud rzeszowski”, in Materyały Antropologiczno-Archeologiczne i Etnograficzne‎[1] (in Polish), volume 10, Kraków: Akademia Umiejętności, page 342