uciecha

See also: uciechą

Polish

Etymology

    Inherited from Old Polish uciecha. By surface analysis, deverbal from ucieszyć.

    Pronunciation

    • IPA(key): /uˈt͡ɕɛ.xa/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛxa
    • Syllabification: u‧cie‧cha

    Noun

    uciecha f

    1. joy, merriment (state of being pleased)
      Synonym: radość
    2. pleasure (person or thing that causes enjoyment)
      Synonym: przyjemność

    Declension

    Declension of uciecha
    singular plural
    nominative uciecha uciechy
    genitive uciechy uciech
    dative uciesze uciechom
    accusative uciechę uciechy
    instrumental uciechą uciechami
    locative uciesze uciechach
    vocative uciecho uciechy

    Further reading

    • “uciecha”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “uciecha”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)