uc

See also: Appendix:Variations of "uc"

English

Noun

uc (uncountable)

  1. Initialism of upper case.

Anagrams

Azerbaijani

Other scripts
Cyrillic уҹ
Arabic

Etymology

    Inherited from Proto-Turkic *ūč.

    Pronunciation

    • IPA(key): [ud͡ʒ], [ud͡z]
    • IPA(key): [uʒ] (as if spelled *uj)

    Noun

    uc (definite accusative ucu, plural uclar)

    1. tip; point (a sharp extremity)
      dilimin ucundadır ― it's on the tip of my tongue
    2. end (the most extreme point of an object, especially one that is longer than it is wide)

    Declension

    Declension of uc
    singular plural
    nominative ucuclar
    definite accusative ucuucları
    dative ucauclara
    locative ucdauclarda
    ablative ucdanuclardan
    definite genitive ucunucların
    Possessive forms of uc
    nominative
    singular plural
    mənim (“my”) ucum uclarım
    sənin (“your”) ucun ucların
    onun (“his/her/its”) ucu ucları
    bizim (“our”) ucumuz uclarımız
    sizin (“your”) ucunuz uclarınız
    onların (“their”) ucu or ucları ucları
    accusative
    singular plural
    mənim (“my”) ucumu uclarımı
    sənin (“your”) ucunu uclarını
    onun (“his/her/its”) ucunu uclarını
    bizim (“our”) ucumuzu uclarımızı
    sizin (“your”) ucunuzu uclarınızı
    onların (“their”) ucunu or uclarını uclarını
    dative
    singular plural
    mənim (“my”) ucuma uclarıma
    sənin (“your”) ucuna uclarına
    onun (“his/her/its”) ucuna uclarına
    bizim (“our”) ucumuza uclarımıza
    sizin (“your”) ucunuza uclarınıza
    onların (“their”) ucuna or uclarına uclarına
    locative
    singular plural
    mənim (“my”) ucumda uclarımda
    sənin (“your”) ucunda uclarında
    onun (“his/her/its”) ucunda uclarında
    bizim (“our”) ucumuzda uclarımızda
    sizin (“your”) ucunuzda uclarınızda
    onların (“their”) ucunda or uclarında uclarında
    ablative
    singular plural
    mənim (“my”) ucumdan uclarımdan
    sənin (“your”) ucundan uclarından
    onun (“his/her/its”) ucundan uclarından
    bizim (“our”) ucumuzdan uclarımızdan
    sizin (“your”) ucunuzdan uclarınızdan
    onların (“their”) ucundan or uclarından uclarından
    genitive
    singular plural
    mənim (“my”) ucumun uclarımın
    sənin (“your”) ucunun uclarının
    onun (“his/her/its”) ucunun uclarının
    bizim (“our”) ucumuzun uclarımızın
    sizin (“your”) ucunuzun uclarınızın
    onların (“their”) ucunun or uclarının uclarının

    Further reading

    Crimean Tatar

    Etymology

    From Proto-Turkic *ūč. Cognate to Kumyk уч (uç), etc.

    Noun

    uc

    1. end

    References

    Portuguese

    Noun

    uc m (plural ucs)

    1. (Internet slang) filter-avoidance spelling of cu

    Further reading

    • “uc”, in Dicionário inFormal (in Portuguese), 2006–2026

    Salar

    Etymology 1

    From Proto-Turkic *ūč. Cognate with Azerbaijani uc, Turkish uç, etc.

    Pronunciation

    • (Xunhua, Qinghai; Ili, Xinjiang) IPA(key): /uʝ/
    • (Xunhua, Qinghai) IPA(key): /uʒ/

    Noun

    uc (3rd person possessive ucı, plural uclar)

    1. tip, point
    2. end

    References

    • Kakuk, S. (1962), “udži̯”, in “Un vocabulaire Salar”, in Acta Orientalia Academiae Scientiarum Hungaricae‎[2], volume 14, number 2, Akadémiai Kiadó, →ISBN, page 193
    • Tenishev, Edhem (1976), “uc”, in Stroj salárskovo jazyká [Grammar of Salar], Moscow: Nauka, pages 532, 536
    • 林莲云 [Lin Lianyun] (1985), “udʒ, uʃ”, in 撒拉语简志 [A Brief History of Salar]‎[3], Beijing: 民族出版社: 琴書店, →OCLC, page 16
    • Yakup, Abdurishid (2002), “uʝ”, in An Ili Salar Vocabulary: Introduction and a Provisional Salar-English Lexicon‎[4], Tokyo: University of Tokyo, →ISBN, page 170
    • 马伟 [Ma Wei] (2016), “ujï”, in 濒危语言——撒拉语研究 [Endangered Languages ​​- Salar Language Studies], 青海 [Qīnghǎi, Qinghai]: 青海师范大学 [Qinghai Normal University], unpublished finalized project manuscript (国家社会科学基金项目结项稿, 定稿; National Social Science Fund of China), page 295
    • Ma, Chengjun; Han, Lianye; Ma, Weisheng (December 2010), “uji”, in 米娜瓦尔·艾比布拉 [Minavar Abibra], editor, 撒维汉词典 [Sā-Wéi-Hàn cídiǎn, Salar-Uyghur-Chinese dictionary] (in Chinese), 1st edition, Beijing, →ISBN, page 295

    Etymology 2

    Noun

    uc

    1. alternative form of oc.

    References

    • Kakuk, S. (1962), “udži̯”, in “Un vocabulaire Salar”, in Acta Orientalia Academiae Scientiarum Hungaricae‎[5], volume 14, number 2, Akadémiai Kiadó, →ISBN, page 193
    • Tenishev, Edhem (1976), “uc”, in Stroj salárskovo jazyká [Grammar of Salar], Moscow: Nauka, pages 532, 536