ubieden

Luxembourgish

Etymology

From un- +‎ bieden.

Verb

ubieden (third-person singular present biet un, past participle ugebiet, auxiliary verb hunn)

  1. to worship

Conjugation

Regular, separable
infinitive ubieden
participle ugebiet
auxiliary hunn
present
indicative
imperative
1st singular bieden un —
2nd singular biets un biet un
3rd singular biet un —
1st plural bieden un —
2nd plural biet un biet un
3rd plural bieden un —

(n) or (nn) indicates the Eifeler Regel.