tutungiu
Romanian
Etymology
Etymology tree
Borrowed from Ottoman Turkish توتونجی (tütüncü). By surface analysis, tutun + -giu.
Noun
tutungiu m (plural tutungii)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | tutungiu | tutungiul | tutungii | tutungiii |
| genitive-dative | tutungiu | tutungiului | tutungii | tutungiilor |
| vocative | tutungiule | tutungiilor | ||