tutuit
Romanian
Etymology
Past participle of tutui.
Noun
tutuit n (plural tutuituri)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | tutuit | tutuitul | tutuituri | tutuiturile |
| genitive-dative | tutuit | tutuitului | tutuituri | tutuiturilor |
| vocative | tutuitule | tutuiturilor | ||
Verb
tutuit (past participle of tutui)
- past participle of tutui