tusîr

Emilian

Etymology

From Latin tussīre.

Pronunciation

  • IPA(key): /tuˈsiːr/

Verb

tusîr (auxiliary avair) (Bologna)

  1. to cough

Conjugation

Conjugation of tusîr in the dialect of Bologna
infinitive tusîr
gerund tusànd
past participle tusé
singular plural
first second third first second third
indicative present tuséss tuséss tuséss tusän tusî tuséssen
imperfect tusêva tusêv tusêva tusêven tusêvi tusêven
past historic tusé tuséss tusé tusénn tuséssi tusénn
future tusirò tusirè tusirà tusirän tusirî tusiràn
subjunctive present tuséssa tuséss tuséssa tusaggna tusêdi tuséssen
imperfect tuséss tuséss tuséss tuséssen tuséssi tuséssen
conditional present tusirêv tusiréss tusirêv tusirénn tusiréssi tusirénn
imperative present — tuséss — tusän tusî —

References

  • Vitali, Daniele; Lepri, Luigi (1999), “tusîr”, in Dizionario italiano–bolognese, bolognese–italiano, Milan: A. Vallardi, →ISBN, page 241