turk

See also: Turk, Turk., Túrk, Türk, türk, and türk.

Albanian

Etymology

Borrowed from Ottoman Turkish ترك (Türk) (modern Turkish Türk).

Noun

turk m (plural turq, definite turku, definite plural turqit) (feminine equivalent turke)

  1. Turk

Further reading

  • Jani Thomai et al. (2006), “turk”, in FGJSH: Fjalor i gjuhës shqipe [Dictionary of the Albanian language] (in Albanian), Tiranë: Akademia e Shkencave e Shqipërisë

Cypriot Arabic

Etymology

    Inherited from Arabic تُرْك (turk).

    Noun

    turk pl

    1. Turks

    References

    • Borg, Alexander (2004), A Comparative Glossary of Cypriot Maronite Arabic (Arabic–English) (Handbook of Oriental Studies; I.70), Leiden and Boston: Brill, page 174

    Norwegian Nynorsk

    Verb

    turk

    1. imperative of turke

    Swedish

    Noun

    turk c

    1. a Turk; person from Turkey
    2. a Turkish bath
      Synonym: turkiskt bad
    3. (slang, dated, ethnic slur, derogatory) a dark-haired or dark-skinned immigrant, regardless of country of origin

    Usage notes

    More common in the 1990s and earlier in (sense 3). Still occasionally used in this sense in compounds, for example "turkaffär" or "turklivs" (store run by immigrants, who could also be Syrians, for example – often offers a different range of items compared to other stores).

    Declension

    See also

    References

    Anagrams

    Uzbek

    Other scripts
    Arabic Afghan Uzbek تورک
    Yangi Imlo تۇرك
    Cyrillic турк
    Latin turk

    Etymology

    Inherited from Proto-Turkic [Term?].

    Pronunciation

    • IPA(key): /tuɾk/

    Noun

    turk

    1. Turk (person)

    Declension

    Declension of turk
    singular plural
    nominative turk turklar
    genitive turkning turklarning
    dative turkka turklarga
    definite accusative turkni turklarni
    locative turkda turklarda
    ablative turkdan turklardan
    similative turkdek turklardek
    Possessive forms of turk
    1st person singular
    singular plural
    nominative turkim turklarim
    genitive turkimning turklarimning
    dative turkimga turklarimga
    definite accusative turkimni turklarimni
    locative turkimda turklarimda
    ablative turkimdan turklarimdan
    similative turkimdek turklarimdek
    2nd person singular
    singular plural
    nominative turking turklaring
    genitive turkingning turklaringning
    dative turkingga turklaringga
    definite accusative turkingni turklaringni
    locative turkingda turklaringda
    ablative turkingdan turklaringdan
    similative turkingdek turklaringdek
    3rd person singular
    singular plural
    nominative turki turklari
    genitive turkining turklarining
    dative turkiga turklariga
    definite accusative turkini turklarini
    locative turkida turklarida
    ablative turkidan turklaridan
    similative turkidek turklaridek
    1st person plural
    singular plural
    nominative turkimiz turklarimiz
    genitive turkimizning turklarimizning
    dative turkimizga turklarimizga
    definite accusative turkimizni turklarimizni
    locative turkimizda turklarimizda
    ablative turkimizdan turklarimizdan
    similative turkimizdek turklarimizdek
    2nd person plural
    singular plural
    nominative turkingiz turklaringiz
    genitive turkingizning turklaringizning
    dative turkingizga turklaringizga
    definite accusative turkingizni turklaringizni
    locative turkingizda turklaringizda
    ablative turkingizdan turklaringizdan
    similative turkingizdek turklaringizdek
    3rd person plural
    singular plural
    nominative turki turklari
    genitive turkining turklarining
    dative turkiga turklariga
    definite accusative turkini turklarini
    locative turkida turklarida
    ablative turkidan turklaridan
    similative turkidek turklaridek

    Derived terms

    Adjective

    turk (comparative turkroq, superlative eng turk)

    1. Turkish
      turk tili
      the Turkish language