trukti

Lithuanian

Etymology

A zero-grade formation from same root as the verb tráukyti (“to pull, draw out; to tear”), which Smoczynski derives from Proto-Indo-European *trewk-, comparing to Proto-Germanic *þrukkijaną (“to press on, crowd”).[1] See also Latvian trūkt (“to lack”).

Pronunciation

Verb

trùkti (third-person present tense truñka, third-person past tense trùko)

  1. (intransitive) to last, continue

Conjugation

Conjugation of trukti
singular vienaskaita plural daugiskaita
1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
aš tu jis/ji mes jūs jie/jos
indicative present trunkù trunki̇̀ truñka truñkame
truñkam
truñkate
truñkat
truñka
past trukaũ trukai̇̃ trùko trùkome
trùkom
trùkote
trùkot
trùko
past frequentative trùkdavau trùkdavai trùkdavo trùkdavome
trùkdavom
trùkdavote
trùkdavot
trùkdavo
future trùksiu trùksi trùks trùksime
trùksim
trùksite
trùksit
trùks
subjunctive trùkčiau trùktum
trùktumei
trùktų trùktumėme
trùktumėm
trùktume
trùktumėte
trùktumėt
trùktų
imperative — trùk
trùki
tetruñka
tetruñkie
trùkime
trùkim
trùkite
trùkit
tetruñka
tetruñkie
Participles of trukti
adjectival
active passive
present truñkąs
truñkantis
truñkamas
past trùkęs trùktas
past frequentative trùkdavęs —
future trùksiąs
trùksiantis
trùksimas
participle of necessity — trùktinas
adverbial
special (pusdalyvis) trùkdamas
half-participle
(padalyviai)
present truñkant
past trùkus
past frequentative trùkdavus
future trùksiant
manner of action (būdinys) trùkte
trùktinai

Derived terms

References

  1. ^ Smoczyński, Wojciech (2007), “tráukyti”, in Słownik etymologiczny języka litewskiego [Etymological Dictionary of the Lithuanian Language]‎[1] (in Polish), Vilnius: Vilnius University, page 683

Further reading

  • “trukti”, in Lietuvių kalbos žodynas [Dictionary of the Lithuanian language], lkz.lt, 1941–2026
  • “trukti”, in Lietuvių kalbos etimologinio žodyno duomenų bazė [Lithuanian etymological dictionary database], 2007–2012
  • Fraenkel, Ernst (1955, 1962–1965), “trū́kti”, in Litauisches etymologisches Wörterbuch‎[2], volumes I–II, Heidelberg-Göttingen: Carl Winter and Vandenhoeck & Ruprecht