troglodit

Romanian

Etymology

    Borrowed from French troglodyte.

    Noun

    troglodit m (plural troglodiți)

    1. troglodyte

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative troglodit trogloditul troglodiți troglodiții
    genitive-dative troglodit trogloditului troglodiți troglodiților
    vocative trogloditule troglodiților

    Serbo-Croatian

    Pronunciation

    • IPA(key): /troɡlǒdiːt/
    • Hyphenation: tro‧glo‧dit

    Noun

    troglòdīt m anim (Cyrillic spelling трогло̀дӣт)

    1. troglodyte

    Declension

    Declension of troglodit
    singular plural
    nominative troglòdīt trogloditi
    genitive troglodíta troglodita
    dative trogloditu trogloditima
    accusative troglodita troglodite
    vocative troglodite trogloditi
    locative trogloditu trogloditima
    instrumental trogloditom trogloditima