triyir

Aromanian

Alternative forms

Etymology

From Latin tribulō. Compare Romanian treiera, treier.

Verb

triyir (third-person singular triyirã, participle triyiratã)

  1. to thresh (cereal plants)

Conjugation

Conjugation of triyir
long infinitive triyirari, triyirare
gerund triyirãnda
past participle triyiratã
singular plural
first second third first second third
indicative present triyir, triyiru triyiri triyirã triyirãm, triyirãmu triyirats, triyiratsã, triyiratsi triyirã
imperfect triyiram triyirai triyira triyiram triyirats, triyiratsi triyira
simple perfect triyirai triyirash, triyirashi triyirã triyirãm triyirat triyirarã
conditional present s-triyirarim s-triyirari, s-triyirarishi s-triyirari, s-triyirare s-triyirarim s-triyirarit s-triyirari, s-triyirare
subjunctive present s-triyir, s-triyiru s-triyiri s-triyiri, s-triyire s-triyirãm, s-triyirãmu s-triyirats, s-triyiratsã, s-triyiratsi s-triyiri, s-triyire
imperative present — triyirã — — triyirats, triyiratsã, triyiratsi —