trinitate

Basque

Etymology

    Learned borrowing from Latin trīnitātem.

    Pronunciation

    • IPA(key): /trinitate/ [t̪ri.ni.t̪a.t̪e]
    • Rhymes: -ate, -e
    • Hyphenation: tri‧ni‧ta‧te

    Noun

    trinitate inan

    1. trinity

    Declension

    Declension of trinitate (inan V-stem)
    indefinite singular plural proximal plural
    absolutive trinitate trinitatea trinitateak trinitateok
    ergative trinitatek trinitateak trinitateek trinitateok
    dative trinitateri trinitateari trinitateei trinitateoi
    genitive trinitateren trinitatearen trinitateen trinitateon
    comitative trinitaterekin trinitatearekin trinitateekin trinitateokin
    causative trinitaterengatik trinitatearengatik trinitateengatik trinitateongatik
    benefactive trinitaterentzat trinitatearentzat trinitateentzat trinitateontzat
    instrumental trinitatez trinitateaz trinitateez trinitateotaz
    inessive trinitatetan trinitatean trinitateetan trinitateotan
    locative trinitatetako trinitateko trinitateetako trinitateotako
    allative trinitatetara trinitatera trinitateetara trinitateotara
    terminative trinitatetaraino trinitateraino trinitateetaraino trinitateotaraino
    directive trinitatetarantz trinitaterantz trinitateetarantz trinitateotarantz
    destinative trinitatetarako trinitaterako trinitateetarako trinitateotarako
    ablative trinitatetatik trinitatetik trinitateetatik trinitateotatik
    partitive trinitaterik — — —
    prolative trinitatetzat — — —

    Further reading

    • “trinitate”, in Euskaltzaindiaren Hiztegia [Dictionary of the Basque Academy] (in Basque), Euskaltzaindia [Royal Academy of the Basque Language]
    • “trinitate”, in Orotariko Euskal Hiztegia [General Basque Dictionary], Euskaltzaindia, 1987–2005

    Interlingua

    Noun

    trinitate (plural trinitates)

    1. trinity

    Latin

    Noun

    trīnitāte

    1. ablative singular of trīnitās

    Romanian

    Alternative forms

    • тринитате (trinitate) — Moldovan Cyrillic spelling

    Etymology

      Borrowed from French trinité, from Latin trīnitās, trīnitātis.

      Noun

      trinitate f (plural trinități)

      1. trinity
        Synonym: treime

      Declension

      singular plural
      indefinite definite indefinite definite
      nominative-accusative trinitate trinitatea trinități trinitățile
      genitive-dative trinități trinității trinități trinităților
      vocative trinitate, trinitateo trinităților

      See also

      Further reading