tricliniu
Romanian
Etymology
Learned borrowing from Latin triclinium.
Noun
tricliniu n (plural triclinii)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | tricliniu | tricliniul | triclinii | tricliniile |
| genitive-dative | tricliniu | tricliniului | triclinii | tricliniilor |
| vocative | tricliniule | tricliniilor | ||