triangulum
See also: Triangulum
Hungarian
Etymology
From Latin triangulum (“triangle”).
Pronunciation
- IPA(key): [ˈtrijɒŋɡulum]
- Hyphenation: tri‧an‧gu‧lum
- Rhymes: -um
Noun
triangulum (plural triangulumok)
- (geometry, archaic) triangle (polygon with three sides and three angles)
- 1830, Mózes Kézy, chapter 4, in A’ fizikának rövid rajzolatja, page 68:
- ABC, egyenes szegeletű triangulum, mellynek hypotenusája AC verticalis erányban vagyon. Látni való tehát hogy ha az egyenes szegeletű triangulum úgy helyheztetődik, hogy annak hypotenusája verticaliter feküdjék, a’ melly idő alatt futná el a’ test szabad esés által ezen hypotenusát, éppen annyi idő alatt futja meg a’ felső cathetust, mint hajlott lineát.
- (please add an English translation of this quotation)
- (music) triangle (percussion instrument)
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | triangulum | triangulumok |
| accusative | triangulumot | triangulumokat |
| dative | triangulumnak | triangulumoknak |
| instrumental | triangulummal | triangulumokkal |
| causal-final | triangulumért | triangulumokért |
| translative | triangulummá | triangulumokká |
| terminative | triangulumig | triangulumokig |
| essive-formal | triangulumként | triangulumokként |
| essive-modal | — | — |
| inessive | triangulumban | triangulumokban |
| superessive | triangulumon | triangulumokon |
| adessive | triangulumnál | triangulumoknál |
| illative | triangulumba | triangulumokba |
| sublative | triangulumra | triangulumokra |
| allative | triangulumhoz | triangulumokhoz |
| elative | triangulumból | triangulumokból |
| delative | triangulumról | triangulumokról |
| ablative | triangulumtól | triangulumoktól |
| non-attributive possessive – singular |
triangulumé | triangulumoké |
| non-attributive possessive – plural |
trianguluméi | triangulumokéi |
| possessor | single possession | multiple possessions |
|---|---|---|
| 1st person sing. | triangulumom | triangulumaim |
| 2nd person sing. | triangulumod | triangulumaid |
| 3rd person sing. | trianguluma | triangulumai |
| 1st person plural | triangulumunk | triangulumaink |
| 2nd person plural | triangulumotok | triangulumaitok |
| 3rd person plural | triangulumuk | triangulumaik |
Synonyms
- (triangle: polygon): háromszög
- (triangle: instrument): fémháromszög
Latin
Etymology
Etymology tree
From triangulus (“three-cornered, triangular”).
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [triˈaŋ.ɡʊ.ɫũː]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [triˈaŋ.ɡu.lum]
Noun
triangulum n (genitive triangulī); second declension
Declension
Second-declension noun (neuter).
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | triangulum | triangula |
| genitive | triangulī | triangulōrum |
| dative | triangulō | triangulīs |
| accusative | triangulum | triangula |
| ablative | triangulō | triangulīs |
| vocative | triangulum | triangula |
Alternative forms
Descendants
Adjective
triangulum
- inflection of triangulus:
- nominative/accusative/vocative neuter singular
- accusative masculine singular
Related terms
Categories:
- Hungarian terms derived from Latin
- Hungarian terms with IPA pronunciation
- Rhymes:Hungarian/um
- Rhymes:Hungarian/um/4 syllables
- Hungarian lemmas
- Hungarian nouns
- hu:Geometry
- Hungarian terms with archaic senses
- Hungarian terms with quotations
- hu:Musical instruments
- Latin terms derived from the Proto-Indo-European root *h₂eng-
- Latin terms derived from the Proto-Indo-European word *tréyes
- Latin 4-syllable words
- Latin terms with IPA pronunciation
- Latin lemmas
- Latin nouns
- Latin second declension nouns
- Latin neuter nouns in the second declension
- Latin neuter nouns
- Latin non-lemma forms
- Latin adjective forms
- la:Shapes