transfiguratus

Latin

Etymology

Perfect passive participle of trānsfigūrō.

Participle

trānsfigūrātus (feminine trānsfigūrāta, neuter trānsfigūrātum); first/second-declension participle

  1. transformed, transfigured or metamorphosed

Declension

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative trānsfigūrātus trānsfigūrāta trānsfigūrātum trānsfigūrātī trānsfigūrātae trānsfigūrāta
genitive trānsfigūrātī trānsfigūrātae trānsfigūrātī trānsfigūrātōrum trānsfigūrātārum trānsfigūrātōrum
dative trānsfigūrātō trānsfigūrātae trānsfigūrātō trānsfigūrātīs
accusative trānsfigūrātum trānsfigūrātam trānsfigūrātum trānsfigūrātōs trānsfigūrātās trānsfigūrāta
ablative trānsfigūrātō trānsfigūrātā trānsfigūrātō trānsfigūrātīs
vocative trānsfigūrāte trānsfigūrāta trānsfigūrātum trānsfigūrātī trānsfigūrātae trānsfigūrāta
Categories:
  • Latin non-lemma forms
  • Latin participles
  • Latin perfect participles
  • Latin first and second declension participles
Hidden categories:
  • Pages with entries
  • Pages with 1 entry
This page is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.